?

Log in

Fairyteelz

> Recent Entries
> Archive
> Friends
> Profile
> next 10 entries

March 12th, 2008


07:33 pm - cuddle

Prop honderd strelingen in één beweging en je hebt een klap!

 

 

 


(Leave a comment)

March 4th, 2008


11:01 am - Created by thought, done by impulse, kept by desire..

Gek, hoe je ineens van bepaalde muziek kan gaan houden en het op de juiste waarde schatten nadat je een week lang geen andere, eigen, muziek hebt gehad.

Muziek maakt een groot deel van het leven leefbaar.
Als je een stemming of bepaalde emotie voelt, zoek je gewoon de juiste muziek en tekst erbij en laat  het door je heen vloeien totdat je emotie uitdooft en er een nieuwe voor in de plaats komt. Of ze versmelten tot de juiste samenstelling van een goed gevoel. Of je wordt fucked up depressief. De tekst laat je huilen en denken aan betere tijden.
Om alles even heel dramatisch te laten lijken.

Klanken kunnen je heel blij en gelukkig laten voelen of niet.
Ongelofelijk he.
Ik weet het, maak het dagelijks mee.

Bovendien heb ik het nu nodig, die klanken.
Omdat het dezelfde muziek is die we luisterden in de laatste fijne week 
en dan komt wat van dat gelukzalige gevoel terug.





Ongebegrijpelijk waarom ik altijd een beetje zo'n leeg, verdrietig gevoel krijg
zodra ik terug ben van iets waar het heel fijn was, de omgeving, de dieren, de mensen. maakt niet uit, zolang het maar fijn was.Niet zo onbegrijpelijk natuurlijk.
Thuis moet ik weer aan mijn schoolwerk, zonder de persoon die ik naast me zou willen. Die moet aan zijn eigen schoolwerk. Ver weg.
Dan ben ik thuis en verlang hevig terug naar het andere 
dat nu ineens even veel bekender is geworden dan thuis.



Meegesleurd door dat gevoel komt er echt helemaal niks uit mn handen of hoofd 
voor een paar dagen en daarna drupt het weer langzaam over.
Komt alles weer op zn goede plek terecht en 
kan ik weer met smaak van het cocos/chocolade-ijs eten dat mama voor me neerzet.

Hahaa!
Gister zo'n walgelijk, lief, slijm mmsje gestuurd naar mn lieve vriendje, die het verdiende, die liefheid.
Op het moment voelde het goed, maar ik moet dat soort dingen niet teruglezen, want dan ga ik aan mezelf twijfelen, of ik nu niet zo'n meisjes-meisje aan het worden ben die zoveel slijmt en dergelijke.

Nouja, ik zal kappe met stom doen en lief zijn.
LIEFS


(2 comments | Leave a comment)

February 14th, 2008


05:23 pm

 Gisteravond om 20:03 werd ik gebeld door m'n vader..
Geweldig nieuws zou je sarcastisch denken, wat is daar zo bijzonder aan..
Nouu, het feit dat het voor het eerst sinds 2 maanden is en het feit dat ik niet kon opnemen en daardoor misschien wel het gesprek van de eeuw heb gemist..Of niet.

Mama vondt me de hele dag al afwezig en toen we 's avonds bij de kachel zaten vroeg ze wat er was.
Alleen wist ik het niet, het kwam niet door dat telefoontje, want het was al sinds de ochtend zo..
Dus vroeg ze me of ik..
Verdrietig was; nee;
Martijn miste; ja;
Boos was op papa; niet echt;
Boos was op haar; nee;
Naar Martijn wilde dit weekend; ja, heel graag, maar kan en mag niet;
Moe was; ja;
Geen zin had in morgen, valentijnsfeest op school; jawel!;
Njah, daar werden we ook niet veel wijzer van..
 Verder lekker geslapen met Yoda in mn keet..
Om 12 uur mms gekreegt van Martijn, zo lief. 
Hij pikte mijn idee van dat ik om 12:01 smsje ging sturen, mjah was weer in slaap gevallen.

Verder was valentijnsdag echt super leuk en gezellig!
Wel echt hele dag gestaan, gelopen en heen en weer gesjeesd..
Maar het was het waard. Iedereen knuffelde iedereen.
Valerio was een loser, maar ik moest toch nog stiekem wat foto's maken.
Gewoon om te bewijzen dat ie dichtbij me was geweest en dat het een scharminkeltje is..

En ik ben halfgedwongen om een fotoshoot te doen van dutch casting iets..
Die waren op school, ik wilde eigelijk niet met al die leerlingen om me heen, 
maar bijna al mn vrienden hadden het wel gedaan, 
ik zou m'n bus ervoor missen maar uiteindelijk toch onder de foto-parasol-ding door gestapt.
En het werden nog best leuke foto's.
De fotograaf gaf me aanwijzingen zodat ik geen tijd kreeg om schutterig te staan en verlegen te worden.
Het enige waaraan ik me ergerde was dat ik daarna allemaal complimentjes en opmerkingen kreeg 
en het leek net alsof ze me wilden uhh..aanmoedigen nadat ik het al had gedaan ofso..



opmerkingen van: 
aaawh ik ben jaloers op jouw huid, je hebt zo'n mooie, gave huid;
Die vrouw zei dat ze absoluut shoot van jou moesten hebben omdat je echt zo'n mooi modellenkoppie hebt;
Goedzo, wedden dat ze je gelijk opbellen binnenkort voor modellenwerk?!;
Bla Bla Blaaaaaaaaa!
Ik werd er helemaal saggerijnig van, het hielp natuurlijk mee dat ik moe was en me dood had gesleept met duizend en een dingen die moesten worden opgehangen, verplaatst, neergezet, weggehaald..En gegild naar kinderachtige leerlingen dat ze de versiering moesten laten hangen en kaartjes tonen enz..
Maar toch, opeens was het helemaal niet leuk meer om complimentjes te horen..
Terwijl als je blij en fit en gezond bent, ik dan altijd glimlach en beleefd bedank.

19:19 na het eten;

Ik hoor mn zusje onder me huilen in haar kamer.
Wat heb je toch een ontzettende klootzakken op deze wereld rondkruipen!

Doordat een stomme directeur met een drankprobleem een fout heeft gemaakt en niet met Lais en mama heeft gecommuniceerd over het feit dat zij de citotoets niet mag maken omdat ze haar beschouwen als een halfachterlijk kind, is het nu waarschijnlijk zo dat ze naar een randebielenschooltje moet. Waar ze nog ongemotiveerder wordt dan ze al is..!
Lais huilen aan de tafel net, mama bijna huilen en woedend tegelijk.
Je begrijpt, internetdagboek, dat er bij ons thuis altijd wel wat te beleven is.
Misschien is dat ook wel altijd zo in een doorsnee-huis-tuin-en keuken-gezin, maar toch lijkt het alsof ons altijd wel wát overkomt, snap je?

Neej vast niet, je bent een site..weliswaar een site die me vragen stelt over aan wie ik dit bericht wil laten zien en met wat voor lettertype en of ik reacties wil toestaan.

Maar neej, je snapt het dus niet. Maar dat geeft niet, zolang ik het maar kwijt kan.
Liefst zo snel mogelijk, daarom heb ik ook voor een tiep-dagboek gekozen.
En omdat Martijn zn livejournal zo interessant was natuurlijk, maar
die is ook publiekelijk. En hij kan goed schrijven. En lief zijn. En me blij maken. En me hem laten missen..Hij heeft vele talenten die vriend van me. En ik heb vandaag alleen maar te horen gekregen dat mijn talent een mooi koppie is.
Nee, daar heb ik wat aan.
Nouja, eigelijk lieg ik, want ik heb al best veel complimenten gekregen over van alles en nog wat en als ik nu nog langer door ga zeuren over complimenten wordt ik nog ijdeler dan k al ben en dat zou waanzin zijn.

Nu ga ik lekker liggen lezen en hopelijk relax in slaap vallen en de hele nacht doorslapen. Dag


(Leave a comment)

February 8th, 2008


11:44 am - Yesterday, All my Troubles Seemed so Far Away..

  

Now is the time to Face Your Lies..
De hele week heb ik gedacht dat ik blij en vrolijk en opgewekt was. Ik hoopte het ook uit te stralen.
Dat is kennelijk niet gelukt, meerdere keren per dag van verschillende mensen krijg ik een opmerking te horen dat ik er moe, verdrietig of teneergeslagen uitzie..
God Fucking Me Ow! Is het zo duidelijk dat, dat wat ik probeer te verbergen niet meer wil worden opgeborgen?!
Dus misschien moet ik m'n kleine blauwe oogjes dan maar eens opendoen..de wereld inkijken en beseffen dat ik nog met een brok verdriet rondloop, waardoor ik vaak wakker wordt 's nachts, er verdrietig en moe uitzie en depressieve gevoelens krijg.
Volgens Agaath [ mijn homeophatische reddende engel] heeft het nog steeds te maken met m'n vader. Verdomme! Ik krijg overal en altijd weer die stomme gozer achter me aan, ook al heeft hijzelf al 3 maanden niks meer van zich laten horen, m'n zusje belt ie dan wel weer elke week..Ik gun het haar. Misschien ben ik onbewust ergens jaloers, maar ik ben ook blij voor d'r. En verdrietig..ze begrijpt nog niet wat voor een frustrerende, slappe, geen verantwoording nemende, verdrietigmakend persoon hij is. 
En toch, zoals Pepe gister zei,het is mijn biologische vader. 
Wat betekent dat ik zijn genen in me heb, door hem mede ben ik hier op deze wereld. 
In dit universum. 
En daarvoor moet ik van em houden zegt die gekke Peruaan.
Hij begon ons gesprek met; je ziet er moe en verdrietig uit..
goh die hadden we nog niet gehoord. Maar hij is aardig dus ik glimlach wat en probeer uit te leggen dat ik door, voor mij nog onbekende, redenen 's nachts meerdere malen wakker wordt. Heleboel heen en weer gepraat en gevraag. Uiteindelijk zegt hij dat ie me gaat helpen en krijg ik een 'Healing' samen met mama in de koepelzaal onder de zang van 'Norma Panduro'. Het hielp niet. Al ben ik blij dat ie me wilde helpen. Dit is iets van mezelf.
Mezelf ergens doorheen slepen is moeilijk. Proberen is het waard.

Dag..


(Leave a comment)

February 5th, 2008


09:33 am
  Pepe Mendoza, making a yarn painting.

Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, vrolijk gaan slapen helpt om vrolijk op te staan! 
Totdat je op school komt en ziet dat je 2 uur had kunnen uitslapen 
en voor maar 2 keer 50 minuten een busreis van 3 kwartier hebt gemaakt..
Dat dempt het ietsje, maar mijn weekend en maandag waren te leuk
om veel van die happinez weg te laten zakken. vrolijk is trouwens een vervelend woord.

Om de foto te verklaren: dat is Pepe, een peruaan van 60, die een weekje bij ons is
en besloot om de dochters van z'n gastvrouw te leren 'yarnpainten'.
Het hele ritueel bestaat uit bijenwas uit mexico, een stuk gladgeschuurd hout, vieze kleverige handen en uiteindelijk wol! En zie wat voor prachtige kleurrijke dingen je 
daarmee kan maken, soms ben ik zo blij dat mama inspirerende mensen aantrekt.
Behalve 1 foutje en dat was mr plooij, maar verder alleen maar goede persoonlijkheden.

Lalalaa, verder nog even geregeld dat ik in de voorjaarsvakantie een weekje
ga klussen bij oude mensen, een eigen [in mijn ogen] enorme keet voor mezelf en 
misschien mijn vriend tot beschikking heb, eigen eten kan prepareren, 
tv kan kijken,
150 euro krijg voor een week bivakkeren en paar uur per dag klusjes doen! 
Eigelijk een halve vakantie..maar misschien wordt ik ook wel tot bloedens toe geranseld
omdat ik m'n uren niet volmaak ofso..je weet het nooit. We zullen zien,
het klinkt iig geweldig en ik ben blij dat deze kans niet aan m'n hand voorbijschoot!
in een week lowlandskaartje binnen, waarvan ik maar de helft hoef te betalen..
of misschien wel helemaal niks, krijg em wslk voor verjaardag van die lieve muti.
Dat betekent dan dat ik nog genoeg overhou voor de reis erheen en proviand..

Precies toen ik dus klaar was met het begin van mijn eigenste yarn painting, 
belde m'n lieve vriendje, alleen kon ik niet opnemen 
omdat ik net pepe een knuffel gaf voor alles wat ie ons verteld en leert.
Uiteindelijk lag ik stuiterend van de blije energie in mijn bedje, en ik werd nog blijerderrder
omdat m'n telly weer trilde en ik alles eruit kon gooien met een big smile on my face.
Het was maar goed dat hij op dat moment honderd en meer kilometers weg was van me, want ik kneep m'n dekbed en misschien anders hem fijn!

Zo, nu ik het er voor de 2e keer uit heb getypt ben ik iets rustiger en kan ik me fijn
ziek gaan melden om naar huis te gaan. 2uurtjes zijn het niet waard om 2 uur op te wachten
dus smeer ik em legaal. Komt die rooie blos nog wel bij van pas ook..

Dag internetdagboekje
 

(Leave a comment)

January 29th, 2008


04:07 pm - fairyteelz
Hmm..dit is echt raar, toch wel handig. 
Typen gaat sneller dan schrijven en kost minder moeite.
Toch is het niet echt meer zo ene knus boekje, 
niet meer zo persoonlijk..
Dan maar sprookjes vertellen,
sprookjes, goede en slechte afloop. 
De sprookjes van het leven. 
Wel heerlijk, al dat gewauwel kan ik nu gewoon neertypen 
zonder na te hoeven denken hoe veel moeite dat kost 
als ik het zou moeten schrijven. 
Eigelijk ben k gewoon lui. Who cares..

Zo,  veel gebeurd laatste tijd. 
Ik voel me erg gelukkig, ondanks rare situaties enzo.
Huilen lucht dus echt op.
Praten kennelijk ook.
Leren open te zijn, pff de moeilijkheid zelve..
jezelf blootleggen aan personen die je denkt goed te kennen, 
maar nog niet 100% vertrouwd, 
dat heb ik altijd een slecht idee gevonden. 
Zeker als die personen van het andere geslacht zijn.
Aan de andere kant: So what if you can see the darkest side of me. 
Als je erom vraagt, kan je het krijgen ook.

Een vriend hebben is ook goed voor het verder ontwikkelen 
van je sociale mogelijkheden.
Vindt ik. 
Damn, soms gewoon bijna gedwongen om dingen te vertellen, 
gevoelens bloot te leggen.
Erg goed, leert izzy van. 
Want uiteindelijk ben ik nog maar een klein meisje, 
soms nog heerlijk kinderachtig en ontiegelijk gek doen op alle mogelijke manieren, ook de foute.

Ach, uiteindelijk komt alles goed. 
Dag internetdagboek, 
ik kom vast nog weleens een 'fairytale' vertellen over mijn of iemand anders leven.



 

(Leave a comment)

> next 10 entries
> Go to Top
LiveJournal.com